– Γιατρέ μου, χάνω πολύ εύκολα την υπομονή μου.
– Μιλήστε μου για το πρόβλημά σας.

– Μόλις σου το ‘πα, ρε ηλίθιε.

-Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι…

-Δεν είμαι γιατρός. Ο Άγιος Πέτρος είμαι…

– Έχετε δυσκολία να πάρετε μια απόφαση;

– Και ναι και όχι, γιατρέ μου.

– Γιατρέ μου, μπορώ να έχω και μια δεύτερη γνώμη;

– Βεβαίως! Να ξαναρθείτε αύριο.

– Γιατρέ, ήμουνα χάλια και προσπάθησα να αυτοκτονήσω με χίλιες ασπιρίνες.
– Σοβαρά; Και τι έγινε;

– Μετά τις δυο πρώτες, ένιωσα πολύ καλύτερα.

– Γιατρέ, κάθε πρωί που ξυπνάω αισθάνομαι τρομερό πονοκέφαλο, ναυτία και δεν με κρατάνε τα πόδια μου. Μετά από ένα τέταρτο όμως, όλα μου περνάνε… Τι να κάνω;

– Να σηκώνεστε ένα τέταρτο αργότερα.

– Δυστυχώς σας μένουν 24 ώρες ζωή, αλλά αυτό δεν είναι το χειρότερο…
– Μα τι λέτε γιατρέ; Τι θα μπορούσε να ‘ναι χειρότερο;

– Σας ψάχνω από χτες…